ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ ΑΔΕΝΑ;

image001Βεβαίως και υπάρχει.

Η συμβατική θυρεοειδεκτομή ουσιαστικά εισήχθη το 1909 από τον Kocher, τεχνική που εφαρμόζεται έως σήμερα. Έκτοτε, και ιδίως τα τελευταία 20 χρόνια, έχουν περιγραφεί πολυάριθμες τεχνικές με στόχο την μείωση του χειρουργικού τραύματος και της ενδεχόμενης μετεγχειρητικής ουλής στον τράχηλο, χωρίς όμως καμία να παραβιάζει τις γενικές αρχές της συμβατικής θυρεοειδεκτομής. Κάποιες από αυτές άντεξαν στον χρόνο ενώ κάποιες άλλες εγκαταλείφθηκαν, γενικά όμως μπορούν σήμερα να ταξινομηθούν στις εξής κατηγορίες:

   1. Ανοιχτές (minimally invasive open ή mini-incision) με τομή δέρματος περίπου 4cm
   2. Ενδοσκοπικές με ή χωρίς την εμφύσηση αερίου στον τράχηλο
   3. Υποβοηθούμενες με ενδοσκόπιο (video-assisted) και τομή μέχρι 2cm. Επικρατούσα έως σήμερα τεχνική είναι η MIVAT (minimally invasive video assisted thyroidectomy) που περιγράφηκε το 1999 από τον Miccoli.
Τελευταία, γίνεται μεγάλη προσπάθεια εισαγωγής και εδραίωσης του robot και στον τομέα των θυρεοειδεκτομών. Η οδός προσπέλασης για τις ενδοσκοπικές και ρομποτικές μεθόδους μπορεί να είναι ο τράχηλος, η μασχάλη, το θωρακικό τοίχωμα ή και η θηλαία άλως στον μαστό, σε μια προσπάθεια εξάλειψης της τομής σε εμφανές αισθητικά σημείο.
Πολλά υποσχόμενη νέα ενδοσκοπική τεχνική που έχει απασχολήσει την χειρουργική κοινότητα είναι η TOETVA (transoral endoscopic thyroidectomy vestibular approach) από τον Anuwong, που χρησιμοποιεί ως προσπέλαση την έσω επιφάνεια του κάτω χείλους του στόματος.

sugery thyroid1 A337424 1 En 11 Fig8 HTML

91 Vision of a trans oral endoscopic and minimally invasive thyroidectomy

Όλες όμως οι μέθοδοι και οι οδοί προσπέλασης έχουν αφενός συγκεκριμένες ενδείξεις-αντενδείξεις, αφετέρου τεχνικούς περιορισμούς με αποτέλεσμα να μην είναι όλοι οι ασθενείς υποψήφιοι για όλους τους τύπους θυρεοειδεκτομής. Το είδος της πάθησης του θυρεοειδούς, ο όγκος του αδένα, το μέγεθος των πιθανών όζων, η ύπαρξη ή όχι κακοήθειας, η ανάγκη για λεμφαδενικό καθαρισμό, οι συνοδές παθήσεις του ασθενούς είναι μερικά από τα δεδομένα που κρίνουν την τελική επιλογή της κατάλληλης τεχνικής. Η επέμβαση λοιπόν είναι εξατομικευμένη για κάθε ασθενή, που πρέπει να αναζητήσει την συμβουλή ειδικού χειρουργού συζητώντας κάθε δυνατή επιλογή.